DrukujDrukuj

Bazylika Wniebowzięcia NMP i klasztor o.o. Bernardynów w Rzeszowie

Współautorzy:
  • volodya
  • meg83
  • Anna Dworak
  • astec

Bazylika Wniebowzięcia NMP i klasztor o.o. Bernardynów w Rzeszowie

W 1610 roku Mikołaj Spytek Ligęza podejmuje budowę obecnego kościoła, na miejscu gdzie wcześniej stał kościół z II poł. XV w. przebudowany później ok. 1531 roku. Kościół wybudowano w l. 1610-1629 na planie krzyża łacińskiego o dwuprzęsłowej nawie, zakończonej od wschodu jednoprzęsłowym prezbiterium z półkolistą absydą, z kwadratową wieżą - dzwonnicą. nad skrzyżowaniem nawy głównej z transeptem (nawą poprzeczną z kaplicami) wybudowano kopułę z latarnią.
Kościół miał on charakter obronny, o czym świadczą zachowane do dziś otwory strzelnicze.

Ołtarz główny „Opłakiwanie Chrystusa” ( I poł. XVII w.) przedstawiający sceny z Męki Pańskiej m.inn. modlitwa w Ogrójcu, Biczowanie, cierniem ukoronowanie. W polu głównym ołtarza scena: zdjęcie z krzyża . Ołtarz to dzieło Jana Pfistera. W prezbiterium umieszczono alabastrowe figury czlonków rodu Ligęzów, w tym Mikołaja Spytka Ligęzy, fundatora świątyni.Układ klęczących postaci członków rodziny fundatora nasuwa podobieństwo stylistyczne do posągów cesarskiej rodziny Habsburgów, umieszczonych w hiszpańskim kosciele św. Wawrzyńca w Escorialu. Ambona kościoła ojców bernardynów utrzymana jest w stylu regencji,i pochodzi z pocz. XVIII w. .

Kościół posiada parę kaplic transeptowych "Pana Jezusa" z ołtarzem w stylu regencji warsztatu T. Huttera w którym znajduje się cenny obraz nieznanego malarza z II poł. XVII w.” Chrystus u słupa.”
oraz kaplicę Matki Bożej Rzeszowskiej, z pochodząca prawdopodobnie z ok. 1460 r. drewnianą, polichromowaną rzeźbą ubraną w suknię i bogato zdobiony płaszcz o cechach barokowych, ze srebrną koroną. Dzieciątko również w podobnej sukni i również w koronie na główce. Podczas koronacji figury przez abpa W. H. Sierakowskiego 8 września 1763 r. miał miejsce spektakularny cud uzdrowienia małej dziewczynki. Ponownego aktu koronacji Cudownej Figury Matki Bożej (po kradzieży koron) dokonmał 8 września 1898 roku arcybiskup Karol Hryniewiecki. W wrześniu 2008 r. świątyni nadano tytuł Bazyliki Mniejszej.

Ołtarze boczne pochodzą z XVIII w. W przylegającym do kościoła klasztorze znajduje się alabastrowy ołtarzyk Krzyża Świętego przeniesiony w to miejsce z niedostępnych dzisiaj krypt w podziemiach kościoła. Obok ciekawa figurka Chrystusa z XVIII w.

W latach 1760-1780 kościół pokryto polichromią, odnowioną i częściowo przemalowaną w 1898 r.

L i t e r a t u r a: A. Bednarczyk, Podkarpacki Escorial. "Spotkania z Zabytkami 9-10/2010; Dzieje Rzeszowa, Tom 1. red. F. Kiryk , Rzeszów 1994; Kościoły, klasztory i parafie dawnego Rzeszowa : materiały z konferencji naukowej zorganizowanej dla uczczenia Wielkiego Jubileuszu Chrześcijaństwa, 15-16 XI 2000 r. red. Małgorzata Jarosińska , Muzeum Okręgowe w Rzeszowie. - Rzeszów 2001; I. Sapetowa, Matka Boska z Dzieciątkiem tzw. Rzeszowska w: Encyklopedia Rzeszowa, Rzeszów 2004 s. 305-308.

Twoja ocena: Brak Średnia: 4.5 (20 głosów)