DrukujDrukuj

Elżbieta Granowska

Współautorzy:
  • volodya
Elżbieta Granowska

Elżbieta Granowska (ur. 1372 - zm. 1420) - "królowa z Łańcuta", trzecia z kolei żona Władysława Jagiełły.

Rodzice: Otton z Pilczy - właściciel Łańcuta i Pilczy i Jadwiga z Melsztyńskich. Leliwa (matka chrzestna W. Jagiełły). W 1384 r. po śmierci ojca odziedziczyła po nim dobra łańcuckie. Młodość przyszłej królowej przedstawia się niejasno, gdyż nieprzychylny Elżbiecie Jan Długosz w niekorzystnym świetle przedstawia jej postać. Przed małżeństwem z polskim monarchą Elżbieta była trzykrotnie zamężna: z Wisełem Czamborem rycerzem morawskim, Janczykiem z Jiczyna (Hinczyna) także pochodzącym z Moraw, który zabił pierwszego jej męża i uprowadził Elżbietę.

W marcu 1417 roku przybył Jagiełło do Łańcuta i wyznaczono datę ślubu. 2 maja 1417 r. w kościele parafialnym w Sanoku dokonał się akt ślubu Elżbiety z dwukrotnym już wdowcem Władysławem Jagiełłą. Ślub monarchy niemal od razu spotkał się z nieprzychylną opinią możnych, krążyły nawet obraźliwe paszkwile autorstwa bpa poznańskiego Stanisława Ciołka. Wbrew opiniom szlachty (która chciała ożenić króla z bratanicą króla niemieckiego i węgierskiego Zygmunta Luksemburskiego - Elżbietą Brabancką) Jagiełło doprowadził do koronacji Elżbiety w katedrze na Wawelu 19 listopada 1417 roku. Związek ten, choć krótkotrwały był jednym z najbardziej udanych i szczęśliwych, choć nie zaowocował potomstwem.

12 maja 1420 r. królowa zmarła w wyniku powikłań pogruźlicowych. Pochowano ją w kaplicy św. Piotra i Pawła na Wawelu (dzisiejszej kaplicy S. Batorego). Jagiełło troskliwie zajął się dziećmi królowej z poprzedniego związku objął także Łańcut w tzw. dzierżawę dożywotnią by następnie przekazać dobra łańcuckie synowi Elżbiety - Janowi Granowskiemu (1405-1476), który w następnych latach wielokrotnie gościł króla, gdy ten przez Łańcut udawał się na Ruś.

L i t e r a t u r a:A. Bednarczyk, Królowa z Łańcuta, Tyg. Niedziela, 51/2012; I.Kienzler, Wierny mąż niewiernych żon.Władysław Jagiełło, Bellona 2012; A.Klubówna, Cztery panie Jagiełłowe, Olsztyn 1983; A. Prochaska, Długosz o Elżbiecie trzeciej żonie Jagiełły „Tydzień Literacki, Artystyczny, Naukowy i Społeczny”, t. 3 (1876); Tenże, Do krytyki opowiadania Długosza o Elżbiecie Granowskiej, Kwartalnik Historyczny”, t. 10 (1896),E. Rudzki, Polskie królowe. T.1. Zony Piastów i Jagiellonów, Warszawa 1987; Słownik władców polskich i pretendentów do tronu polskiego red. M. Spórna, P. Wierzbicki, Kraków 2003

Twoja ocena: Brak Średnia: 4.6 (14 głosów)